ناکجا در تلگرام
توییتر ناکجا را دنبال کنید!
فروشگاه کتاب ناکجا در پاریس

سر می‌خورم به سطح آب | زن خدا لای سرب‌های سیال | ذخیره می‌کنم نور و هوا، فرو می‌روم نیزه‌های شفاف | می‌شویدام نور و آب، تیرگی و زن خدا  شیوا شکوری |  نه

آماس

آدم دلش می‌خواد آماسِ دست‌هاشو بترکونه تا صدا بده، اما صدا نمی‌ده. دست‌هاش رو همیشه مخفی می‌کنه و به هیچ‌کس نشون نمی‌ده، مثل لبخندهاش، دندون‌هایش، مثل دلش، مثل خیلی جاهای دیگه‌اش.