ناکجا در تلگرام
توییتر ناکجا را دنبال کنید!
فروشگاه کتاب ناکجا در پاریس

سنگی بودیم | که پرتاب می‌شدیم | گلوله‌ای بودند | که اصابت می‌کردند شبنم آذر |  خونماهی

هراسیده

وحشی گذشته‌ام | با موهایی که زخمی کرده چار نعل جاده را | از کنار دختران هراسیده از خودشان | و از رحمی که درونشان را تهی کرده بود | و حسی سنگین در دستان بزرگ مرد